1 Mga Hari 8

Kabanata 8

א אָ֣ז יַקְהֵ֣ל שְׁלֹמֹ֣ה אֶת־זִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֡ל אֶת־כָּל־רָאשֵׁ֣י הַמַּטּוֹת֩ נְשִׂיאֵ֨י הָאָב֜וֹת לִבְנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל אֶל־הַמֶּ֥לֶךְ שְׁלֹמֹ֖ה יְרוּשָׁלִָ֑ם לְֽהַעֲל֞וֹת אֶת־אֲר֧וֹן בְּרִית־יְהוָ֛ה מֵעִ֥יר דָּוִ֖ד הִ֥יא צִיּֽוֹן׃

1 Noon ay tinipon ni Solomon sa harap ni Haring Solomon sa Jerusalem ang matatanda ng Israel, ang lahat ng pinuno ng mga lipi, ang mga prinsipe ng mga sambahayan ng mga ninuno ng mga anak ni Israel, upang iahon ang kaban ng tipan ng Walang-Hanggan mula sa Lungsod ni David, na siyang Zion.

ב וַיִּקָּ֨הֲל֜וּ אֶל־הַמֶּ֤לֶךְ שְׁלֹמֹה֙ כָּל־אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֔ל בְּיֶ֥רַח הָאֵֽתָנִ֖ים בֶּחָ֑ג ה֖וּא הַחֹ֥דֶשׁ הַשְּׁבִיעִֽי׃

2 At nagtipon kay Haring Solomon ang lahat ng lalaki ng Israel sa buwan ng Etanim, sa kapistahan, na siyang ikapitong buwan.

ג וַיָּבֹ֕אוּ כֹּ֖ל זִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּשְׂא֥וּ הַכֹּהֲנִ֖ים אֶת־הָאָרֽוֹן׃

3 Dumating ang lahat ng matatanda ng Israel, at binuhat ng mga kohen ang kaban.

ד וַֽיַּעֲל֞וּ אֶת־אֲר֤וֹן יְהוָה֙ וְאֶת־אֹ֣הֶל מוֹעֵ֔ד וְאֶֽת־כָּל־כְּלֵ֥י הַקֹּ֖דֶשׁ אֲשֶׁ֣ר בָּאֹ֑הֶל וַיַּעֲל֣וּ אֹתָ֔ם הַכֹּהֲנִ֖ים וְהַלְוִיִּֽם׃

4 Iniahon nila ang kaban ng Walang-Hanggan, ang Tolda ng Pagtitipon, at ang lahat ng banal na kasangkapang nasa loob ng tolda; ang mga ito ay iniahon ng mga kohen at ng mga Levita.

ה וְהַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֗ה וְכָל־עֲדַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ הַנּוֹעָדִ֣ים עָלָ֔יו אִתּ֖וֹ לִפְנֵ֣י הָֽאָר֑וֹן מְזַבְּחִים֙ צֹ֣אן וּבָקָ֔ר אֲשֶׁ֧ר לֹֽא־יִסָּפְר֛וּ וְלֹ֥א יִמָּנ֖וּ מֵרֹֽב׃

5 Si Haring Solomon at ang buong kapulungan ng Israel na tinipon sa kanya ay kasama niya sa harap ng kaban, at naghahandog sila ng mga tupa at mga baka na hindi mabilang at hindi matuos dahil sa dami.

ו וַיָּבִ֣אוּ הַ֠כֹּהֲנִים אֶת־אֲר֨וֹן בְּרִית־יְהוָ֧ה אֶל־מְקוֹמ֛וֹ אֶל־דְּבִ֥יר הַבַּ֖יִת אֶל־קֹ֣דֶשׁ הַקֳּדָשִׁ֑ים אֶל־תַּ֖חַת כַּנְפֵ֥י הַכְּרוּבִֽים׃

6 At ipinasok ng mga saserdote ang kaban ng tipan ng Walang-Hanggan sa lugar nito, sa pinakaloob na santuwaryo ng Templo, sa Kabanal-banalang Dako, sa ilalim ng mga pakpak ng mga kerubin.

ז כִּ֤י הַכְּרוּבִים֙ פֹּרְשִׂ֣ים כְּנָפַ֔יִם אֶל־מְק֖וֹם הָֽאָר֑וֹן וַיָּסֹ֧כּוּ הַכְּרֻבִ֛ים עַל־הָאָר֥וֹן וְעַל־בַּדָּ֖יו מִלְמָֽעְלָה׃

7 Sapagkat iniuunat ng mga kerubin ang kanilang mga pakpak sa ibabaw ng kinalalagyan ng kaban, at nililiman ng mga kerubin ang kaban at ang mga pasanan nito mula sa itaas.

ח וַֽיַּאֲרִכוּ֮ הַבַּדִּים֒ וַיֵּרָאוּ֩ רָאשֵׁ֨י הַבַּדִּ֤ים מִן־הַקֹּ֙דֶשׁ֙ עַל־פְּנֵ֣י הַדְּבִ֔יר וְלֹ֥א יֵרָא֖וּ הַח֑וּצָה וַיִּ֣הְיוּ שָׁ֔ם עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃

8 Iniusad nila pasulong ang mga pasanan, kaya nakikita ang mga dulo ng mga pasanan mula sa Banal na Dako, sa harap ng kaloob-loobang silid, ngunit hindi nakikita mula sa labas; at naroon ang mga iyon hanggang sa araw na ito.

ט אֵ֚ין בָּֽאָר֔וֹן רַ֗ק שְׁנֵי֙ לֻח֣וֹת הָאֲבָנִ֔ים אֲשֶׁ֨ר הִנִּ֥חַ שָׁ֛ם מֹשֶׁ֖ה בְּחֹרֵ֑ב אֲשֶׁ֨ר כָּרַ֤ת יְהוָה֙ עִם־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בְּצֵאתָ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

9 Walang anuman sa kaban maliban sa dalawang tapyas na bato na inilagay roon ni Moises sa Horeb, nang makipagtipan ang Walang-Hanggan sa mga anak ni Israel nang lumabas sila mula sa lupain ng Egipto.

י וַיְהִ֕י בְּצֵ֥את הַכֹּהֲנִ֖ים מִן־הַקֹּ֑דֶשׁ וְהֶעָנָ֥ן מָלֵ֖א אֶת־בֵּ֥ית יְהוָֽה׃

10 At nangyari, nang lumabas ang mga kohen mula sa banal na dako, pinuno ng ulap ang bahay ng Walang-Hanggan.

יא וְלֹֽא־יָכְל֧וּ הַכֹּהֲנִ֛ים לַעֲמֹ֥ד לְשָׁרֵ֖ת מִפְּנֵ֥י הֶֽעָנָ֑ן כִּי־מָלֵ֥א כְבוֹד־יְהוָ֖ה אֶת־בֵּ֥ית יְהוָֽה׃ (פ)

11 At hindi makatayo ang mga kohen upang maglingkod dahil sa ulap, sapagkat pinuno ng kaluwalhatian ng Walang-Hanggan ang bahay ng Walang-Hanggan.

יב אָ֖ז אָמַ֣ר שְׁלֹמֹ֑ה יְהוָ֣ה אָמַ֔ר לִשְׁכֹּ֖ן בָּעֲרָפֶֽל׃

12 Nang magkagayon ay sinabi ni Solomon: “Sinabi ng Walang-Hanggan na Siya ay mananahan sa makapal na ulap.

יג בָּנֹ֥ה בָנִ֛יתִי בֵּ֥ית זְבֻ֖ל לָ֑ךְ מָכ֥וֹן לְשִׁבְתְּךָ֖ עוֹלָמִֽים׃

13 Tunay na ipinagtayo kita ng isang marangal na tahanan, isang lugar na matatahanan Mo magpakailanman.”

יד וַיַּסֵּ֤ב הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֶת־פָּנָ֔יו וַיְבָ֕רֶךְ אֵ֖ת כָּל־קְהַ֣ל יִשְׂרָאֵ֑ל וְכָל־קְהַ֥ל יִשְׂרָאֵ֖ל עֹמֵֽד׃

14 Pagkatapos ay humarap ang hari at binasbasan ang buong kapulungan ng Israel, habang nakatayo ang buong kapulungan ng Israel.

טו וַיֹּ֗אמֶר בָּר֤וּךְ יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁר֙ דִּבֶּ֣ר בְּפִ֔יו אֵ֖ת דָּוִ֣ד אָבִ֑י וּבְיָד֥וֹ מִלֵּ֖א לֵאמֹֽר׃

15 At sinabi niya: “Purihin ang Walang-Hanggan, ang Diyos ng Israel, na nagsalita sa pamamagitan ng Kanyang bibig kay David na aking ama, at tinupad ito ng Kanyang kamay, na nagsasabi:

טז מִן־הַיּ֗וֹם אֲשֶׁ֨ר הוֹצֵ֜אתִי אֶת־עַמִּ֣י אֶת־יִשְׂרָאֵל֮ מִמִּצְרַיִם֒ לֹֽא־בָחַ֣רְתִּי בְעִ֗יר מִכֹּל֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לִבְנ֣וֹת בַּ֔יִת לִהְי֥וֹת שְׁמִ֖י שָׁ֑ם וָאֶבְחַ֣ר בְּדָוִ֔ד לִֽהְי֖וֹת עַל־עַמִּ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

16 ‹Mula nang araw na inilabas Ko ang Aking bayang Israel mula sa Egipto, wala Akong pinili na lungsod mula sa lahat ng lipi ng Israel upang pagtayuan ng isang bahay na mananatili roon ang Aking Pangalan; ngunit pinili Ko si David upang mamuno sa Aking bayang Israel.›

יז וַיְהִ֕י עִם־לְבַ֖ב דָּוִ֣ד אָבִ֑י לִבְנ֣וֹת בַּ֔יִת לְשֵׁ֥ם יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

17 Nasa puso ni David na aking ama na magtayo ng isang bahay para sa Pangalan ng Walang-Hanggan, ang Diyos ng Israel.

יח וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־דָּוִ֣ד אָבִ֔י יַ֗עַן אֲשֶׁ֤ר הָיָה֙ עִם־לְבָ֣בְךָ֔ לִבְנ֥וֹת בַּ֖יִת לִשְׁמִ֑י הֱטִיבֹ֔תָ כִּ֥י הָיָ֖ה עִם־לְבָבֶֽךָ׃

18 Ngunit sinabi ng Walang-Hanggan kay David na aking ama: ‹Yamang nasa iyong puso na magtayo ng isang bahay para sa Aking Pangalan, mabuti ang iyong ginawa na ito ay nasa iyong puso;

יט רַ֣ק אַתָּ֔ה לֹ֥א תִבְנֶ֖ה הַבָּ֑יִת כִּ֤י אִם־בִּנְךָ֙ הַיֹּצֵ֣א מֵחֲלָצֶ֔יךָ הֽוּא־יִבְנֶ֥ה הַבַּ֖יִת לִשְׁמִֽי׃

19 gayunman, hindi ikaw ang magtatayo ng Bahay; kundi ang iyong anak na lalabas mula sa iyong balakang, siya ang magtatayo ng Bahay para sa Aking Pangalan.›

כ וַיָּ֣קֶם יְהוָ֔ה אֶת־דְּבָר֖וֹ אֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר וָאָקֻ֡ם תַּחַת֩ דָּוִ֨ד אָבִ֜י וָאֵשֵׁ֣ב עַל־כִּסֵּ֣א יִשְׂרָאֵ֗ל כַּֽאֲשֶׁר֙ דִּבֶּ֣ר יְהוָ֔ה וָאֶבְנֶ֣ה הַבַּ֔יִת לְשֵׁ֥ם יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

20 Tinupad ng Walang-Hanggan ang Kanyang salita na Kanyang sinabi: ako ay tumayo bilang kahalili ni David na aking ama, at umupo ako sa trono ng Israel, gaya ng sinabi ng Walang-Hanggan, at itinayo ko ang Bahay para sa Pangalan ng Walang-Hanggan, ang Diyos ng Israel.

כא וָאָשִׂ֨ם שָׁ֤ם מָקוֹם֙ לָֽאָר֔וֹן אֲשֶׁר־שָׁ֖ם בְּרִ֣ית יְהוָ֑ה אֲשֶׁ֤ר כָּרַת֙ עִם־אֲבֹתֵ֔ינוּ בְּהוֹצִיא֥וֹ אֹתָ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃ (ס)

21 At doon ay naglaan ako ng lugar para sa kaban na kinaroroonan ng tipan ng Walang-Hanggan, na Kanyang ipinakipagtipan sa ating mga ninuno nang ilabas Niya sila mula sa lupain ng Egipto.”

כב וַיַּעֲמֹ֣ד שְׁלֹמֹ֗ה לִפְנֵי֙ מִזְבַּ֣ח יְהוָ֔ה נֶ֖גֶד כָּל־קְהַ֣ל יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּפְרֹ֥שׂ כַּפָּ֖יו הַשָּׁמָֽיִם׃

22 Pagkatapos ay tumayo si Solomon sa harap ng altar ng Walang-Hanggan, sa harap ng buong kapulungan ng Israel, at iniunat niya ang kanyang mga kamay patungo sa langit.

כג וַיֹּאמַ֗ר יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אֵין־כָּמ֣וֹךָ אֱלֹהִ֔ים בַּשָּׁמַ֣יִם מִמַּ֔עַל וְעַל־הָאָ֖רֶץ מִתָּ֑חַת שֹׁמֵ֤ר הַבְּרִית֙ וְֽהַחֶ֔סֶד לַעֲבָדֶ֕יךָ הַהֹלְכִ֥ים לְפָנֶ֖יךָ בְּכָל־לִבָּֽם׃

23 At sinabi niya: “O Walang-Hanggan, Diyos ng Israel, walang Diyos na katulad Mo sa langit sa itaas o sa lupa sa ibaba, na tumutupad ng tipan at ng kagandahang-loob sa Iyong mga lingkod na lumalakad sa harap Mo nang buong puso;

כד אֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֗רְתָּ לְעַבְדְּךָ֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔י אֵ֥ת אֲשֶׁר־דִּבַּ֖רְתָּ ל֑וֹ וַתְּדַבֵּ֥ר בְּפִ֛יךָ וּבְיָדְךָ֥ מִלֵּ֖אתָ כַּיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃

24 na tumupad sa Iyong lingkod na si David na aking ama sa ipinangako Mo sa kanya; nagsalita Ka sa pamamagitan ng Iyong bibig, at tinupad Mo ito ng Iyong kamay, gaya sa araw na ito.

כה וְעַתָּ֞ה יְהוָ֣ה ׀ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל שְׁ֠מֹר לְעַבְדְּךָ֨ דָוִ֤ד אָבִי֙ אֵת֩ אֲשֶׁ֨ר דִּבַּ֤רְתָּ לּוֹ֙ לֵאמֹ֔ר לֹא־יִכָּרֵ֨ת לְךָ֥ אִישׁ֙ מִלְּפָנַ֔י יֹשֵׁ֖ב עַל־כִּסֵּ֣א יִשְׂרָאֵ֑ל רַ֠ק אִם־יִשְׁמְר֨וּ בָנֶ֤יךָ אֶת־דַּרְכָּם֙ לָלֶ֣כֶת לְפָנַ֔י כַּאֲשֶׁ֥ר הָלַ֖כְתָּ לְפָנָֽי׃

25 Kaya ngayon, O Walang-Hanggan, Diyos ng Israel, tuparin Mo sa Iyong lingkod na si David na aking ama ang ipinangako Mo sa kanya, na nagsasabi: ‹Hindi ka mawawalan ng lalaki sa harap Ko na uupo sa trono ng Israel, kung iingatan lamang ng iyong mga anak ang kanilang daan upang lumakad sa harap Ko gaya ng paglakad mo sa harap Ko.›

כו וְעַתָּ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל יֵאָ֤מֶן נָא֙ דבריך [דְּבָ֣רְךָ֔] אֲשֶׁ֣ר דִּבַּ֔רְתָּ לְעַבְדְּךָ֖ דָּוִ֥ד אָבִֽי׃

26 Kaya ngayon, O Diyos ng Israel, idinadalangin ko na mapagtibay nawa ang Iyong salita na Iyong sinabi sa Iyong lingkod na si David na aking ama.

כז כִּ֚י הַֽאֻמְנָ֔ם יֵשֵׁ֥ב אֱלֹהִ֖ים עַל־הָאָ֑רֶץ הִ֠נֵּה הַשָּׁמַ֜יִם וּשְׁמֵ֤י הַשָּׁמַ֙יִם֙ לֹ֣א יְכַלְכְּל֔וּךָ אַ֕ף כִּֽי־הַבַּ֥יִת הַזֶּ֖ה אֲשֶׁ֥ר בָּנִֽיתִי׃

27 Ngunit tunay bang mananahan ang Diyos sa lupa? Narito, ang langit at ang langit ng mga langit ay hindi makasasakop sa Iyo; gaano pa kaya ang Bahay na ito na aking itinayo!

כח וּפָנִ֜יתָ אֶל־תְּפִלַּ֧ת עַבְדְּךָ֛ וְאֶל־תְּחִנָּת֖וֹ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑י לִשְׁמֹ֤עַ אֶל־הָֽרִנָּה֙ וְאֶל־הַתְּפִלָּ֔ה אֲשֶׁ֧ר עַבְדְּךָ֛ מִתְפַּלֵּ֥ל לְפָנֶ֖יךָ הַיּֽוֹם׃

28 Gayunman, lingunin Mo ang panalangin ng Iyong lingkod at ang kanyang pagsamo, O Walang-Hanggan na aking Diyos, upang pakinggan ang awit ng papuri at ang panalangin na idinadalangin ng Iyong lingkod sa harap Mo sa araw na ito;

כט לִהְיוֹת֩ עֵינֶ֨ךָ פְתֻח֜וֹת אֶל־הַבַּ֤יִת הַזֶּה֙ לַ֣יְלָה וָי֔וֹם אֶל־הַ֨מָּק֔וֹם אֲשֶׁ֣ר אָמַ֔רְתָּ יִהְיֶ֥ה שְׁמִ֖י שָׁ֑ם לִשְׁמֹ֙עַ֙ אֶל־הַתְּפִלָּ֔ה אֲשֶׁ֣ר יִתְפַּלֵּ֣ל עַבְדְּךָ֔ אֶל־הַמָּק֖וֹם הַזֶּֽה׃

29 upang ang Iyong mga mata ay maging bukas sa Bahay na ito gabi at araw, sa lugar na Iyong sinabi: ‹Mananatili roon ang Aking Pangalan›, upang pakinggan ang panalangin na idadalangin ng Iyong lingkod sa lugar na ito.

ל וְשָׁ֨מַעְתָּ֜ אֶל־תְּחִנַּ֤ת עַבְדְּךָ֙ וְעַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר יִֽתְפַּֽלְל֖וּ אֶל־הַמָּק֣וֹם הַזֶּ֑ה וְ֠אַתָּה תִּשְׁמַ֞ע אֶל־מְק֤וֹם שִׁבְתְּךָ֙ אֶל־הַשָּׁמַ֔יִם וְשָׁמַעְתָּ֖ וְסָלָֽחְתָּ׃

30 At pakinggan Mo ang pagsamo ng Iyong lingkod at ng Iyong bayang Israel kapag sila ay mananalangin nang paharap sa lugar na ito; oo, pakinggan Mo mula sa lugar ng Iyong tahanan, mula sa langit; at kapag Iyong napakinggan, magpatawad Ka.

לא אֵת֩ אֲשֶׁ֨ר יֶחֱטָ֥א אִישׁ֙ לְרֵעֵ֔הוּ וְנָֽשָׁא־ב֥וֹ אָלָ֖ה לְהַֽאֲלֹת֑וֹ וּבָ֗א אָלָ֛ה לִפְנֵ֥י מִֽזְבַּחֲךָ֖ בַּבַּ֥יִת הַזֶּֽה׃

31 Kapag nagkasala ang isang tao laban sa kanyang kapwa, at ipinataw sa kanya ang isang panunumpang may sumpa upang siya ay panumpain, at siya ay dumating at nanumpa sa harap ng Iyong altar sa Bahay na ito,

לב וְאַתָּ֣ה ׀ תִּשְׁמַ֣ע הַשָּׁמַ֗יִם וְעָשִׂ֙יתָ֙ וְשָׁפַטְתָּ֣ אֶת־עֲבָדֶ֔יךָ לְהַרְשִׁ֣יעַ רָשָׁ֔ע לָתֵ֥ת דַּרְכּ֖וֹ בְּרֹאשׁ֑וֹ וּלְהַצְדִּ֣יק צַדִּ֔יק לָ֥תֶת ל֖וֹ כְּצִדְקָתֽוֹ׃ (ס)

32 pakinggan Mo nga mula sa langit, at kumilos Ka, at hatulan Mo ang Iyong mga lingkod: hatulang may-sala ang masama upang ipataw sa kanyang ulo ang ganti ng kanyang mga gawa, at ipawalang-sala ang matuwid upang gantihan siya ayon sa kanyang katuwiran.

לג בְּֽהִנָּגֵ֞ף עַמְּךָ֧ יִשְׂרָאֵ֛ל לִפְנֵ֥י אוֹיֵ֖ב אֲשֶׁ֣ר יֶחֶטְאוּ־לָ֑ךְ וְשָׁ֤בוּ אֵלֶ֙יךָ֙ וְהוֹד֣וּ אֶת־שְׁמֶ֔ךָ וְהִֽתְפַּֽלְל֧וּ וְהִֽתְחַנְּנ֛וּ אֵלֶ֖יךָ בַּבַּ֥יִת הַזֶּֽה׃

33 Kapag ang Iyong bayang Israel ay natalo sa harap ng kaaway dahil sila ay nagkasala laban sa Iyo, at sila ay nagbalik-loob sa Iyo, at nagpuri sa Iyong Pangalan, at nanalangin at sumamo sa Iyo sa Bahay na ito,

לד וְאַתָּה֙ תִּשְׁמַ֣ע הַשָּׁמַ֔יִם וְסָ֣לַחְתָּ֔ לְחַטַּ֖את עַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֑ל וַהֲשֵֽׁבֹתָם֙ אֶל־הָ֣אֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תָּ לַאֲבוֹתָֽם׃ (ס)

34 pakinggan Mo nga mula sa langit, at patawarin Mo ang kasalanan ng Iyong bayang Israel, at ibalik Mo sila sa lupang ibinigay Mo sa kanilang mga ninuno.

לה בְּהֵעָצֵ֥ר שָׁמַ֛יִם וְלֹא־יִהְיֶ֥ה מָטָ֖ר כִּ֣י יֶחֶטְאוּ־לָ֑ךְ וְהִֽתְפַּֽלְל֞וּ אֶל־הַמָּק֤וֹם הַזֶּה֙ וְהוֹד֣וּ אֶת־שְׁמֶ֔ךָ וּמֵחַטָּאתָ֥ם יְשׁוּב֖וּן כִּ֥י תַעֲנֵֽם׃

35 Kapag nasarhan ang langit at walang ulan dahil sila ay nagkasala laban sa Iyo, at sila ay nanalangin nang paharap sa lugar na ito, at nagpuri sa Iyong Pangalan, at tumalikod sa kanilang kasalanan upang sagutin Mo sila,

לו וְאַתָּ֣ה ׀ תִּשְׁמַ֣ע הַשָּׁמַ֗יִם וְסָ֨לַחְתָּ֜ לְחַטַּ֤את עֲבָדֶ֙יךָ֙ וְעַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֥י תוֹרֵ֛ם אֶת־הַדֶּ֥רֶךְ הַטּוֹבָ֖ה אֲשֶׁ֣ר יֵֽלְכוּ־בָ֑הּ וְנָתַתָּ֤ה מָטָר֙ עַל־אַרְצְךָ֔ אֲשֶׁר־נָתַ֥תָּה לְעַמְּךָ֖ לְנַחֲלָֽה׃ (ס)

36 pakinggan Mo nga mula sa langit, at patawarin Mo ang kasalanan ng Iyong mga lingkod at ng Iyong bayang Israel, kapag itinuro Mo sa kanila ang mabuting daan na dapat nilang lakaran; at magbigay Ka ng ulan sa Iyong lupain na Iyong ibinigay sa Iyong bayan bilang mana.

לז רָעָ֞ב כִּֽי־יִהְיֶ֣ה בָאָ֗רֶץ דֶּ֣בֶר כִּֽי־יִ֠הְיֶה שִׁדָּפ֨וֹן יֵרָק֜וֹן אַרְבֶּ֤ה חָסִיל֙ כִּ֣י יִהְיֶ֔ה כִּ֧י יָֽצַר־ל֛וֹ אֹיְב֖וֹ בְּאֶ֣רֶץ שְׁעָרָ֑יו כָּל־נֶ֖גַע כָּֽל־מַחֲלָֽה׃

37 Kapag may taggutom sa lupain, kapag may salot, kapag may pagkalanta o pagdilaw ng mga pananim, balang o tipaklong; kapag kinubkob sila ng kanilang kaaway sa lupain ng kanilang mga lungsod; anumang dagok, anumang karamdaman,

לח כָּל־תְּפִלָּ֣ה כָל־תְּחִנָּ֗ה אֲשֶׁ֤ר תִֽהְיֶה֙ לְכָל־הָ֣אָדָ֔ם לְכֹ֖ל עַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁ֣ר יֵדְע֗וּן אִ֚ישׁ נֶ֣גַע לְבָב֔וֹ וּפָרַ֥שׂ כַּפָּ֖יו אֶל־הַבַּ֥יִת הַזֶּֽה׃

38 anumang panalangin, anumang pagsamo na gagawin ng sinumang tao o ng buong bayan Mong Israel, na bawat isa ay nakababatid ng dagok ng kanyang sariling puso, at iniunat niya ang kanyang mga kamay patungo sa Bahay na ito,

לט וְ֠אַתָּה תִּשְׁמַ֨ע הַשָּׁמַ֜יִם מְכ֤וֹן שִׁבְתֶּ֙ךָ֙ וְסָלַחְתָּ֣ וְעָשִׂ֔יתָ וְנָתַתָּ֤ לָאִישׁ֙ כְּכָל־דְּרָכָ֔יו אֲשֶׁ֥ר תֵּדַ֖ע אֶת־לְבָב֑וֹ כִּֽי־אַתָּ֤ה יָדַ֙עְתָּ֙ לְבַדְּךָ֔ אֶת־לְבַ֖ב כָּל־בְּנֵ֥י הָאָדָֽם׃

39 pakinggan Mo nga mula sa langit, ang lugar ng Iyong tahanan, at magpatawad Ka, at kumilos Ka, at gantihan Mo ang bawat tao ayon sa lahat ng kanyang mga lakad, yamang nababatid Mo ang kanyang puso, sapagkat Ikaw, Ikaw lamang, ang nakababatid ng puso ng lahat ng anak ng tao,

מ לְמַ֙עַן֙ יִֽרָא֔וּךָ כָּל־הַ֨יָּמִ֔ים אֲשֶׁר־הֵ֥ם חַיִּ֖ים עַל־פְּנֵ֣י הָאֲדָמָ֑ה אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תָּה לַאֲבֹתֵֽינוּ׃

40 upang sila ay matakot sa Iyo sa lahat ng araw na sila ay nabubuhay sa lupang ibinigay Mo sa ating mga ninuno.

מא וְגַם֙ אֶל־הַנָּכְרִ֔י אֲשֶׁ֛ר לֹא־מֵעַמְּךָ֥ יִשְׂרָאֵ֖ל ה֑וּא וּבָ֛א מֵאֶ֥רֶץ רְחוֹקָ֖ה לְמַ֥עַן שְׁמֶֽךָ׃

41 Gayundin naman ang dayuhan na hindi kabilang sa Iyong bayang Israel, at dumating mula sa malayong lupain alang-alang sa Iyong Pangalan,

מב כִּ֤י יִשְׁמְעוּן֙ אֶת־שִׁמְךָ֣ הַגָּד֔וֹל וְאֶת־יָֽדְךָ֙ הַֽחֲזָקָ֔ה וּֽזְרֹעֲךָ֖ הַנְּטוּיָ֑ה וּבָ֥א וְהִתְפַּלֵּ֖ל אֶל־הַבַּ֥יִת הַזֶּֽה׃

42 sapagkat mababalitaan nila ang Iyong dakilang Pangalan, ang Iyong makapangyarihang kamay, at ang Iyong unat na bisig; kapag siya ay dumating at nanalangin nang paharap sa Bahay na ito,

מג אַתָּ֞ה תִּשְׁמַ֤ע הַשָּׁמַ֙יִם֙ מְכ֣וֹן שִׁבְתֶּ֔ךָ וְעָשִׂ֕יתָ כְּכֹ֛ל אֲשֶׁר־יִקְרָ֥א אֵלֶ֖יךָ הַנָּכְרִ֑י לְמַ֣עַן יֵדְעוּן֩ כָּל־עַמֵּ֨י הָאָ֜רֶץ אֶת־שְׁמֶ֗ךָ לְיִרְאָ֤ה אֹֽתְךָ֙ כְּעַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֔ל וְלָדַ֕עַת כִּי־שִׁמְךָ֣ נִקְרָ֔א עַל־הַבַּ֥יִת הַזֶּ֖ה אֲשֶׁ֥ר בָּנִֽיתִי׃

43 pakinggan Mo nga mula sa langit, ang lugar ng Iyong tahanan, at gawin Mo ang ayon sa lahat ng idinadaing sa Iyo ng dayuhan, upang makilala ng lahat ng bayan sa daigdig ang Iyong Pangalan, upang matakot sila sa Iyo gaya ng Iyong bayang Israel, at upang malaman nila na ang Bahay na ito na aking itinayo ay tinatawag sa Iyong Pangalan.

מד כִּי־יֵצֵ֨א עַמְּךָ֤ לַמִּלְחָמָה֙ עַל־אֹ֣יְב֔וֹ בַּדֶּ֖רֶךְ אֲשֶׁ֣ר תִּשְׁלָחֵ֑ם וְהִתְפַּֽלְל֣וּ אֶל־יְהוָ֗ה דֶּ֤רֶךְ הָעִיר֙ אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֣רְתָּ בָּ֔הּ וְהַבַּ֖יִת אֲשֶׁר־בָּנִ֥תִי לִשְׁמֶֽךָ׃

44 Kapag lumabas ang Iyong bayan upang makipagdigma laban sa kanilang kaaway, sa daan na Iyong pagsusuguan sa kanila, at sila ay nanalangin sa Walang-Hanggan nang paharap sa lungsod na Iyong pinili, at sa Bahay na aking itinayo para sa Iyong Pangalan,

מה וְשָׁמַעְתָּ֙ הַשָּׁמַ֔יִם אֶת־תְּפִלָּתָ֖ם וְאֶת־תְּחִנָּתָ֑ם וְעָשִׂ֖יתָ מִשְׁפָּטָֽם׃

45 pakinggan Mo nga mula sa langit ang kanilang panalangin at ang kanilang pagsamo, at ipagtanggol Mo ang kanilang usapin.

מו כִּ֣י יֶֽחֶטְאוּ־לָ֗ךְ כִּ֣י אֵ֤ין אָדָם֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא־יֶחֱטָ֔א וְאָנַפְתָּ֣ בָ֔ם וּנְתַתָּ֖ם לִפְנֵ֣י אוֹיֵ֑ב וְשָׁב֤וּם שֹֽׁבֵיהֶם֙ אֶל־אֶ֣רֶץ הָאוֹיֵ֔ב רְחוֹקָ֖ה א֥וֹ קְרוֹבָֽה׃

46 Kapag sila ay nagkasala laban sa Iyo, sapagkat walang tao na hindi nagkakasala, at Ikaw ay nagalit sa kanila at ibinigay Mo sila sa kaaway, at dinala silang bihag ng mga bumihag sa kanila sa lupain ng kaaway, malayo man o malapit,

מז וְהֵשִׁ֙יבוּ֙ אֶל־לִבָּ֔ם בָּאָ֖רֶץ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁבּוּ־שָׁ֑ם וְשָׁ֣בוּ ׀ וְהִֽתְחַנְּנ֣וּ אֵלֶ֗יךָ בְּאֶ֤רֶץ שֹֽׁבֵיהֶם֙ לֵאמֹ֔ר חָטָ֥אנוּ וְהֶעֱוִ֖ינוּ רָשָֽׁעְנוּ׃

47 at kung kanilang isapuso sa lupaing pinagdalhan sa kanila bilang bihag, at sila ay magbalik-loob at sumamo sa Iyo sa lupain ng mga bumihag sa kanila, na nagsasabi: ‹Kami ay nagkasala, kami ay gumawa ng kalikuan, kami ay gumawa ng kasamaan,›

מח וְשָׁ֣בוּ אֵלֶ֗יךָ בְּכָל־לְבָבָם֙ וּבְכָל־נַפְשָׁ֔ם בְּאֶ֥רֶץ אֹיְבֵיהֶ֖ם אֲשֶׁר־שָׁב֣וּ אֹתָ֑ם וְהִֽתְפַּֽלְל֣וּ אֵלֶ֗יךָ דֶּ֤רֶךְ אַרְצָם֙ אֲשֶׁ֣ר נָתַ֣תָּה לַאֲבוֹתָ֔ם הָעִיר֙ אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֔רְתָּ וְהַבַּ֖יִת אֲשֶׁר־בנית [בָּנִ֥יתִי] לִשְׁמֶֽךָ׃

48 at sila ay magbalik-loob sa Iyo nang buong puso at nang buong kaluluwa sa lupain ng kanilang mga kaaway na bumihag sa kanila, at manalangin sa Iyo nang paharap sa kanilang lupain na Iyong ibinigay sa kanilang mga ninuno, sa lungsod na Iyong pinili, at sa Bahay na aking itinayo para sa Iyong Pangalan,

מט וְשָׁמַעְתָּ֤ הַשָּׁמַ֙יִם֙ מְכ֣וֹן שִׁבְתְּךָ֔ אֶת־תְּפִלָּתָ֖ם וְאֶת־תְּחִנָּתָ֑ם וְעָשִׂ֖יתָ מִשְׁפָּטָֽם׃

49 pakinggan Mo nga mula sa langit, ang lugar ng Iyong tahanan, ang kanilang panalangin at ang kanilang pagsamo, at ipagtanggol Mo ang kanilang usapin;

נ וְסָלַחְתָּ֤ לְעַמְּךָ֙ אֲשֶׁ֣ר חָֽטְאוּ־לָ֔ךְ וּלְכָל־פִּשְׁעֵיהֶ֖ם אֲשֶׁ֣ר פָּשְׁעוּ־בָ֑ךְ וּנְתַתָּ֧ם לְרַחֲמִ֛ים לִפְנֵ֥י שֹׁבֵיהֶ֖ם וְרִֽחֲמֽוּם׃

50 at patawarin Mo ang Iyong bayan na nagkasala laban sa Iyo, at ang lahat ng kanilang mga paglabag na kanilang ginawa laban sa Iyo; at loobin Mong kahabagan sila ng mga bumihag sa kanila, upang sila ay kaawaan nila.

נא כִּֽי־עַמְּךָ֥ וְנַחֲלָתְךָ֖ הֵ֑ם אֲשֶׁ֤ר הוֹצֵ֙אתָ֙ מִמִּצְרַ֔יִם מִתּ֖וֹךְ כּ֥וּר הַבַּרְזֶֽל׃

51 sapagkat sila ay Iyong bayan at Iyong mana, na Iyong inilabas mula sa Egipto, mula sa gitna ng hurnong bakal;

נב לִהְי֨וֹת עֵינֶ֤יךָ פְתֻחוֹת֙ אֶל־תְּחִנַּ֣ת עַבְדְּךָ֔ וְאֶל־תְּחִנַּ֖ת עַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֑ל לִשְׁמֹ֣עַ אֲלֵיהֶ֔ם בְּכֹ֖ל קָרְאָ֥ם אֵלֶֽיךָ׃

52 upang ang Iyong mga mata ay maging bukas sa pagsamo ng Iyong lingkod at sa pagsamo ng Iyong bayang Israel, upang pakinggan Mo sila sa tuwing sila ay tatawag sa Iyo.

נג כִּֽי־אַתָּ֞ה הִבְדַּלְתָּ֤ם לְךָ֙ לְֽנַחֲלָ֔ה מִכֹּ֖ל עַמֵּ֣י הָאָ֑רֶץ כַּאֲשֶׁ֨ר דִּבַּ֜רְתָּ בְּיַ֣ד ׀ מֹשֶׁ֣ה עַבְדֶּ֗ךָ בְּהוֹצִיאֲךָ֧ אֶת־אֲבֹתֵ֛ינוּ מִמִּצְרַ֖יִם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ (פ)

53 Sapagkat Ikaw ang naghiwalay sa kanila mula sa lahat ng bayan sa daigdig upang maging Iyong mana, gaya ng Iyong sinabi sa pamamagitan ni Moises na Iyong lingkod, nang Iyong ilabas ang aming mga ninuno mula sa Egipto, O Panginoong Walang-Hanggan.”

נד וַיְהִ֣י ׀ כְּכַלּ֣וֹת שְׁלֹמֹ֗ה לְהִתְפַּלֵּל֙ אֶל־יְהוָ֔ה אֵ֛ת כָּל־הַתְּפִלָּ֥ה וְהַתְּחִנָּ֖ה הַזֹּ֑את קָ֞ם מִלִּפְנֵ֨י מִזְבַּ֤ח יְהוָה֙ מִכְּרֹ֣עַ עַל־בִּרְכָּ֔יו וְכַפָּ֖יו פְּרֻשׂ֥וֹת הַשָּׁמָֽיִם׃

54 At nangyari, nang matapos ni Solomon ang pananalangin sa Walang-Hanggan ng buong panalangin at pagsamong ito, tumindig siya mula sa harap ng altar ng Walang-Hanggan, mula sa pagkakaluhod sa kanyang mga tuhod, habang ang kanyang mga kamay ay nakaunat patungo sa langit.

נה וַֽיַּעְמֹ֕ד וַיְבָ֕רֶךְ אֵ֖ת כָּל־קְהַ֣ל יִשְׂרָאֵ֑ל ק֥וֹל גָּד֖וֹל לֵאמֹֽר׃

55 At siya ay tumayo at binasbasan ang buong kapulungan ng Israel sa malakas na tinig, na nagsasabi:

נו בָּר֣וּךְ יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֨ר נָתַ֤ן מְנוּחָה֙ לְעַמּ֣וֹ יִשְׂרָאֵ֔ל כְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר לֹֽא־נָפַ֞ל דָּבָ֣ר אֶחָ֗ד מִכֹּל֙ דְּבָר֣וֹ הַטּ֔וֹב אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֔ר בְּיַ֖ד מֹשֶׁ֥ה עַבְדּֽוֹ׃

56 “Purihin ang Walang-Hanggan, na nagbigay ng kapahingahan sa Kanyang bayang Israel, ayon sa lahat ng Kanyang ipinangako; walang isa mang salita ang nabigo sa lahat ng Kanyang mabuting pangako na Kanyang sinabi sa pamamagitan ni Moises na Kanyang lingkod.

נז יְהִ֨י יְהוָ֤ה אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ עִמָּ֔נוּ כַּאֲשֶׁ֥ר הָיָ֖ה עִם־אֲבֹתֵ֑ינוּ אַל־יַעַזְבֵ֖נוּ וְאַֽל־יִטְּשֵֽׁנוּ׃

57 Sumaatin nawa ang Walang-Hanggan na ating Diyos, gaya ng Kanyang pagsama sa ating mga ninuno; huwag nawa Niya tayong iwan ni pabayaan,

נח לְהַטּ֥וֹת לְבָבֵ֖נוּ אֵלָ֑יו לָלֶ֣כֶת בְּכָל־דְּרָכָ֗יו וְלִשְׁמֹ֨ר מִצְוֺתָ֤יו וְחֻקָּיו֙ וּמִשְׁפָּטָ֔יו אֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖ה אֶת־אֲבֹתֵֽינוּ׃

58 upang ikiling Niya ang ating puso sa Kanya, upang lumakad tayo sa lahat ng Kanyang mga daan, at sundin ang Kanyang mga utos, ang Kanyang mga batas, at ang Kanyang mga kahatulan, na Kanyang iniutos sa ating mga ninuno.

נט וְיִֽהְי֨וּ דְבָרַ֜י אֵ֗לֶּה אֲשֶׁ֤ר הִתְחַנַּ֙נְתִּי֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה קְרֹבִ֛ים אֶל־יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ יוֹמָ֣ם וָלָ֑יְלָה לַעֲשׂ֣וֹת ׀ מִשְׁפַּ֣ט עַבְדּ֗וֹ וּמִשְׁפַּ֛ט עַמּ֥וֹ יִשְׂרָאֵ֖ל דְּבַר־י֥וֹם בְּיוֹמֽוֹ׃

59 At ang mga salita kong ito, na aking isinamo sa harap ng Walang-Hanggan, ay maging malapit nawa sa Walang-Hanggan na ating Diyos araw at gabi, upang ipagtanggol Niya ang usapin ng Kanyang lingkod at ang usapin ng Kanyang bayang Israel, ayon sa pangangailangan ng bawat araw;

ס לְמַ֗עַן דַּ֚עַת כָּל־עַמֵּ֣י הָאָ֔רֶץ כִּ֥י יְהוָ֖ה ה֣וּא הָאֱלֹהִ֑ים אֵ֖ין עֽוֹד׃

60 upang malaman ng lahat ng bayan sa daigdig na ang Walang-Hanggan ang Diyos; wala nang iba.

סא וְהָיָ֤ה לְבַבְכֶם֙ שָׁלֵ֔ם עִ֖ם יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ לָלֶ֧כֶת בְּחֻקָּ֛יו וְלִשְׁמֹ֥ר מִצְוֺתָ֖יו כַּיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃

61 Kaya maging buo nawa ang inyong puso sa Walang-Hanggan na ating Diyos, upang lumakad sa Kanyang mga batas at sundin ang Kanyang mga utos, gaya sa araw na ito.”

סב וְֽהַמֶּ֔לֶךְ וְכָל־יִשְׂרָאֵ֖ל עִמּ֑וֹ זֹבְחִ֥ים זֶ֖בַח לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

62 At ang hari, at ang buong Israel na kasama niya, ay naghandog ng mga hain sa harap ng Walang-Hanggan.

סג וַיִּזְבַּ֣ח שְׁלֹמֹ֗ה אֵ֣ת זֶ֣בַח הַשְּׁלָמִים֮ אֲשֶׁ֣ר זָבַ֣ח לַיהוָה֒ בָּקָ֗ר עֶשְׂרִ֤ים וּשְׁנַ֙יִם֙ אֶ֔לֶף וְצֹ֕אן מֵאָ֥ה וְעֶשְׂרִ֖ים אָ֑לֶף וַֽיַּחְנְכוּ֙ אֶת־בֵּ֣ית יְהוָ֔ה הַמֶּ֖לֶךְ וְכָל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

63 At inihandog ni Solomon ang hain ng mga handog pangkapayapaan na kanyang inihain sa Walang-Hanggan: dalawampu't dalawang libong baka at isandaan at dalawampung libong tupa. Sa gayon, ang hari at ang lahat ng anak ng Israel ay nagtalaga ng Bahay ng Walang-Hanggan.

סד בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא קִדַּ֨שׁ הַמֶּ֜לֶךְ אֶת־תּ֣וֹךְ הֶחָצֵ֗ר אֲשֶׁר֙ לִפְנֵ֣י בֵית־יְהוָ֔ה כִּי־עָ֣שָׂה שָׁ֗ם אֶת־הָֽעֹלָה֙ וְאֶת־הַמִּנְחָ֔ה וְאֵ֖ת חֶלְבֵ֣י הַשְּׁלָמִ֑ים כִּֽי־מִזְבַּ֤ח הַנְּחֹ֙שֶׁת֙ אֲשֶׁ֣ר לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה קָטֹ֗ן מֵֽהָכִיל֙ אֶת־הָעֹלָ֣ה וְאֶת־הַמִּנְחָ֔ה וְאֵ֖ת חֶלְבֵ֥י הַשְּׁלָמִֽים׃

64 Nang araw ding iyon ay itinalaga ng hari ang gitna ng looban na nasa harap ng Bahay ng Walang-Hanggan, sapagkat doon niya inihandog ang handog na susunugin, ang handog na harina, at ang taba ng mga handog pangkapayapaan; sapagkat ang altar na tanso na nasa harap ng Walang-Hanggan ay napakaliit upang magkasya roon ang handog na susunugin, ang handog na harina, at ang taba ng mga handog pangkapayapaan.

סה וַיַּ֣עַשׂ שְׁלֹמֹ֣ה בָֽעֵת־הַהִ֣יא ׀ אֶת־הֶחָ֡ג וְכָל־יִשְׂרָאֵ֣ל עִמּוֹ֩ קָהָ֨ל גָּד֜וֹל מִלְּב֥וֹא חֲמָ֣ת ׀ עַד־נַ֣חַל מִצְרַ֗יִם לִפְנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים וְשִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים אַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֖ר יֽוֹם׃

65 At ipinagdiwang ni Solomon nang panahong iyon ang kapistahan, at ang buong Israel na kasama niya, isang malaking kapulungan mula sa pasukan ng Hamat hanggang sa batis ng Egipto, sa harap ng Walang-Hanggan na ating Diyos, nang pitong araw at pitong araw pa, labing-apat na araw.

סו בַּיּ֤וֹם הַשְּׁמִינִי֙ שִׁלַּ֣ח אֶת־הָעָ֔ם וַֽיְבָרֲכ֖וּ אֶת־הַמֶּ֑לֶךְ וַיֵּלְכ֣וּ לְאָהֳלֵיהֶ֗ם שְׂמֵחִים֙ וְט֣וֹבֵי לֵ֔ב עַ֣ל כָּל־הַטּוֹבָ֗ה אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה יְהוָה֙ לְדָוִ֣ד עַבְדּ֔וֹ וּלְיִשְׂרָאֵ֖ל עַמּֽוֹ׃

66 Nang ikawalong araw ay pinauwi niya ang bayan, at binasbasan nila ang hari, at umuwi sila sa kanilang mga tolda na nagagalak at maligaya ang puso dahil sa lahat ng kabutihang ginawa ng Walang-Hanggan kay David na Kanyang lingkod at sa Israel na Kanyang bayan.

Nakaraang Kabanata Susunod na Kabanata